หากดินแดนหมีขาวอย่างรัสเซีย คือ อดีตสมาชิกของสหภาพโซเวียตที่ใหญ่ที่สุด มีอิทธิพลที่สุด และเป็นประเทศที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ที่สุดในโลก ณ วันนี้ การแสดงละครสัตว์บันลือโลกที่เรียกกันติดปากว่า “รัสเซียนเซอร์คัส” ก็คงจะเป็นการแสดงที่ผู้คนทั่วโลกต่างรอคอยที่จะได้ชมสักครั้งหนึ่งในชีวิตก็คงยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันความจริงแต่ก่อนนี้ คำว่า “ละครสัตว์” ในภาษาอังกฤษนั้นไม่ได้มีคำเรียกว่า เซอร์คัส
(Circus) อย่างที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันนี้ เซอร์คัสในยุคนั้นหมายถึง เซอร์เคิล (Circle) หรือวงกลมนั่นเอง เพราะสมัยก่อนเหล่าสุภาพบุรุษโรมันนิยมการออกกำลังด้วยการขี่ม้าไปรอบๆ สนามที่เป็นวงกลม โดยสนามที่โด่งดังที่สุดของโรมันก็คือ เซอร์คัส แม็กซิมุส อันกว้างขวาง บริเวณเชิงเขาพาลาทิเน่ในกรุงโรม ซึ่งสนามนี้ยังใช้เป็นสนามสำหรับการประลองแข่งม้า และแสดงกิจกรรมต่างๆ ด้วย แต่นั่นก็ยังเรียกว่าเป็นละครสัตว์ได้ไม่เต็มปากนักและผู้ที่ทำให้ละคสัตว์เป็นรูปเป็นร่างขึ้นคนแรกก็ไม่ใช่คนรัสเซีย หากแต่เป็นชาย
หนุ่มชาวอังกฤษ ฟิลิป แอสตลีย์ผู้ซึ่งมีความสนใจในการขี่ม้ามาตั้งแต่เด็ก เมื่ออายุได้ 17 ปี เขาก็ต้องออกจากบ้านไปสมัครเป็นทหาร ก่อนจะกลายมาเป็นทหารที่ขี่ม้าได้เชี่ยวชาญที่สุดคนหนึ่ง และทำให้เพื่อนทหารด้วยกันถึงกับตะลึงบ่อยๆ เมื่อเห็นเขายืนบนหลังม้าที่กำลังควบ โดดขึ้นลงในขณะที่ม้ากำลังวิ่ง หรือเอาหัวตั้งเท้าชี้ฟ้าบนหลังม้าที่กำลังวิ่งเหยาะๆ นั่นน่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้โรงละครสัตว์ของรัสเซียที่แขกไปใครมาต้องแวะมาชม ในวันนี้ยังคงมีรูปร่างเป็นโดมทรงกลม มีเวทีกลมๆ อยู่ตรงกลาง และมีม้าแสนรู้เป็นหนึ่งในชุดการแสดงที่เรียกเสียง
ปรบมือจากผู้ชมทั่วทั้งอัฒจันทร์ นอกจากการแสดงของม้าแล้ว ละครสัตว์รัสเซียวันนี้ยังมีเสือขาวเป็นหนึ่งในตัวเอก เช่นเดียวกับสุนัขแสนรู้ และลิงแสนฉลาดรวมอยู่ด้วย ขณะที่สัดส่วนของการแสดงสัตว์ลดลง ความสามารถพิเศษของคนก็ถูกนำมาแทนที่ ทั้งการแสดงยิมนาสติกแบบผาดโผนที่ไม่มีตาข่ายรองรับอยู่เบื้องล่าง การสปริงตัวอันสุดยอดของคนจากชนเผ่ามาไซ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น